Şiirden Yayıncılık

Valentin Talpalaru

15 Mayıs 1953'te Iaşi'nin küçük bir ilçesi olan Târgu Frumos'ta doğdu. Liseyi bu küçük şehirde okudu ve okulun çıkardığı dergide yayımlanan şiiriyle ulusal bir ödül aldı. 1972'de Alexandru Ioan Cuza Üniversitesi Filoloji Fakültesi'ne kabul edildi ve 1976'da mezun oldu.2008 yılında Filoloji alanında yüksek lisans derecesi aldı. Aynı zamanda birkaç genel okul ve lisede Rumence ve Fransızca dil öğretmeniydi. "Gh. Asachi”, Kütüphanesinde belgeselci, Yaş'taki Ulusal Edebiyat Müzesi'nde küratör ve ilçe kültür teftişinde müfettiş olarak çalıştı. Edebi olarak ilk çıkışını 1974'te yaptı, aynı zamanda Cronica ve Convorbiri literare incelemelerinde şiirler yayımladı. O zamandan beri, birçok Rumence ve bazı yabancı edebiyat dergisinde yazıları...

Continue Reading →

Cassian Maria Spiridon

9 Nisan 1950'de Iaşi'de doğdu. Bir öğretmen olan Maria Spiridon'un oğludur. Negrești-Vaslui Teorik Lisesinde (1965-1969) ve daha sonra Bükreş Politeknik Enstitüsü Mekanik Fakültesi'nde (1969-1975) okudu. Mezun olduktan sonra IAS Albești Botoșani'de mekanik atölye şefliği (1975-1978), CUG Laşi'de makine montaj, bakım ve onarım şefliği (1978-1981), ICPE Iaşi şubesinde bilimsel araştırmacı (1981-1985) görevlerinde bulundu ve daha sonra CCSITUMP Iaşi'de araştırma ekibi başkanı olarak (1985-1989) çalıştı. 14 Aralık 1989'da Iasi'deki devrimci komplo hareketine katılmak ve bu hareketi örgütlemekten tutuklandı. 22 Aralık 1989'da öğle saatlerinde serbest bırakıldı. Ocak 1990'da Timpul din Iaşi dergisinin yeni serisini kurdu (Ekim 1991'in sonuna kadar onun liderliğinde çıktı). Kasım...

Continue Reading →

Mustafa Seyfi

      Arka kapak yazısı: 1991 yılında İzmir Karşıyaka’da doğdu. Çocukluğu ve ilk gençliği Karşıyaka’nın Yamanlar mahallesinde geçti. Ortaöğrenimini Karşıyaka’da, lisansı ise Manisa Celal Bayar Üniversitesi’nde tamamladı. Öğrencilik yılları boyunca basketbol oynayıp Pınar Karşıyaka ve İzmir Büyükşehir altyapılarında forma giydi. Öğrenim hayatı sona erer ermez çalışma hayatına atıldı. Yabancı dizi filmler için çeviri yapıp altyazı hazırladı, anketörlük, broşür dağıtma, garsonluk, inşaat işçiliği, editörlük, redaktörlük, Türkçe-İngilizce metin yazarlığı, dış ticaret ve muhasebe elemanlığı gibi çeşitli işlerle uğraştı. Hâlihazırda mali müşavir olsa da şimdilik bu işle iştigal etmiyor. İlk şiirlerini İzmir Şemikler Lisesi’nde okuduğu sıralarda 14 yaşındayken yazmaya başladı. İlk şiirleri...

Continue Reading →

Kenan Kocatürk

1977 yılında Manisa Demirci’de doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Salihli’de tamamladı. 2000 yılında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun oldu. 2001 – 2002 yıllarında Çankırı Kızılırmak’ta pratisyen hekim olarak çalıştıktan sonra 2005’te Adli Tıp, 2011 yılında Psikiyatri uzmanlık eğitimlerini tamamladı. Psikoterapiyle ilgilendi. İlk şiir denemeleri 1990’lı yıllarda öğrenim gördüğü Salihli Lisesi’nin çıkardığı Ümit Dergisi’nde yayınlandı. Bugüne değin şiirleri Eskişehir Sanat, İmhotep, Varlık, Gediz, Siyah-Beyaz, İşyerinin Sesi, Ayışığı, Sinedebiyat, Edebiyat Atölyesi, Şiirden, Sincan İstasyonu, Maratşantiya ve Tecrit gibi dergilerde yayınlandı. Şair Altay Öktem’le şiir analizlerine katıldı. 2020’de ilk şiir kitabı Su’dan Sebepler, 2022’de ikinci şiir kitabı Yokluğunun Sesi yayınlandı. Eskişehir Sanat...

Continue Reading →

Celâl Soycan yazdı: Aşk İlahileri/Metin Cengiz

CELÂL  SOYCAN                                                                                       A. Çağdaş şiirimizin son çeyrek yüzyılına ilişkin tartışmaları hemen her düzeyde kesen şairler vardır. Poetik tanımı belirginleşmiş ve önemli ölçüde kendi yatağında akan önceki kuşaktan kimi şairler ise, bu tartışmalara şiirin evrensel kodları üzerinden katılarak güncele mesafeli kalmışlardır. Kabaca ’80  Kuşağı olarak tanımlanan ve sıcak  tartışmaların poetik / epistemik nesnesi olan şairler arasından, yazılan şiire odaklı geçmiş- gelecek hattında evrensel bir şiir için düşünen, tartışan ve yazan isimlerse, kuramsal açılımlar sağlayarak hem çağdaş şiirimizin düşünsel ufkunu genişletmişler hem de kendi şiirlerinin önünü açmışlardır. Bu şairler, süregiden sorunlar için de söz alarak bu kimlikleriyle genç şiir için önemli bir...

Continue Reading →

Yol Kenarındaki Söğüt Ağacının Türküsü/ Yıldız Cıbıroğlu

YILDIZ CIBIROĞLU Metin Cengiz’in bir şiirinde, hem ince bir duyarlıkla hem de bilinçdışıyla yakaladığı, söğüt ağacının oynaş kadınla (ve eski aşk tanrıçasıyla) örtüşen imgesi, yazılı belgelere göre beş bin yıllık. Şair, bir kadın gövdesinin –onu erkek gövdesinden ayıran- salınımlarını, giderek bir dansözün salınımlarını, kadının yerine salkım söğütü anlatan sözcüklerle görselleştirmektedir adeta. Bu şiir çok başarılı bir eğretileme (metafor) örneğidir bence.[1] “Söğüt ağacı uğunup duruyordu,/ (...) Telaşlı, üzgün ve hızlı çarpışmalarla/ dallar ve yapraklar dövüyordu birbirini./ On dördünde bir kızın rüzgârdaki saçları gibi/ her salkımı ayrı bir örgü örüyordu./ Zayıf, cılız bir söğüt ağacıydı işte. (...) Derdi neydi, âşık mıydı bir...

Continue Reading →

Metin Cengiz’in Gençlik Çağı’nı-Fikret Demirağ Yazdı

FİKRET DEMİRAĞ Benim gibi başka bir coğrafyadan, şiirini farklı gündemler ve poetik arayışlarla oluşturan; Türkiye’de yazılan şiiri göreceli olarak ‘dışarıdan’ bakma durumunda olan birinin, oradaki bir şiir için söz alırken çok dikkatli olması gerektiğini düşünüyorum. Yoksa, tereciye tere satma konumuna düşebilirim. Gene de Türk(iye) şiirini elimden geldiği kadar yakından izlemeye çalıştığımı söyleyebilirim. Bu yüzden, biraz geriden alarak, bu şiirin yakın dönemlerine, genel değerlendirmelerin ışığında kendimce özet ufuk taraması gerçekleştirdikten sonra, sözü Metin Cengiz’e ve yakın günlerde Yön Özel Şiir Dizisi’nden basılan yeni şiir kitabı “Gençlik Çağı”na getirip birkaç söz etmeye ‘cesaret’ edebilirim. Türkiye’de, sanatla, edebiyatla, şiirle ilgili hemen herkesin bildiği...

Continue Reading →

Gençlik Çağı/ Halim Şafak Yazdı

HALİM ŞAFAK Ramis Dara, Metin Cengiz’in şiirinin geçirdiği dönüşüme vurgu yaparken “marş ile ilahi arasında ille de bu arada kalacaksak, seçimimiz birinciden yana olacaktır: İnsandan yana!” deme gereğini duyuyordu. (Adam Sanat, Ocak 1995) Metin Cengiz’in ilk dört şiir kitabını değerlendirirken benzer bir yargıya ben de varmıştım. (Yolculuk Şiire, 1995) Şimdi, bundan beş yıl sonra yaptığım değerlendirmeye baktığımda oradaki  şematizmi kolaylıkla sezinleyebiliyorum. Şematizm, şiir değerlendirmesini ideolojik karşıtlık sorununa indirgediği için sonuç olarak değerlendirmeleri de böyle bir noktaya vardırıyordu. İzleksel temeldeki eleştiri biçimlerinin beslediği bu yaklaşım kuşku yok ki hâlâ etkinliğini sürdürüyor. Nasıl ve neden anlatıldığından çok neyin anlatıldığının söz konusu edildiği...

Continue Reading →